Historia Rugby na Wózkach w Polsce

Istnienie Rugby na Wózkach w Polsce jest ściśle związane z Fundacją Aktywnej Rehabilitacji. W 1997 dyscyplina dotarła do kraju ze Szwecji. Fundacja zorganizowała szkolenie w Ośrodku Przygotowań Olimpijskich w Spale. Poprowadził je Tomas Engblom, ówczesny zawodnik szwedzkiej drużyny Nacka Pick Pack, członek kadry narodowej.

Celem szkolenia była demonstracja podstawowych zasad gry oraz wstępna ocena potencjału przyszłych zawodników. Również w tym roku rozpoczęły się regularne treningi w Warszawie, Poznaniu oraz Katowicach. Warunkiem oficjalnego zaistnienia Polski na prestiżowych imprezach uznawanych przez IWRF (Międzynarodowa Federacja Rugby na Wózkach) i dających prawo udziału w zawodach rangi mistrzowskiej był start w World Wheelchair Games. W sierpniu 1998 roku reprezentacja Polski wzięła udział w tych zawodach w Stoke Mandeville (Anglia), gdzie uzyskała kwalifikacje do Mistrzostw Europy odbywających się w 1999 roku w Szwajcarii. Od roku 2001 funkcjonuje Polska Liga Rugby na Wózkach (PLRnW). Cyklicznie odbywają się turnieje, które w efekcie pozwalają wyłonić Mistrza Polski. Ogromna popularność rugby na wózkach spowodowała, że od roku 2013 w rozgrywkach krajowych bierze udział 21 drużyn z całej Polski.

Rok 2010 okazał się bardzo istotnym dla historii rugby w Polsce. Polska reprezentacja zakwalifikowała się na Mistrzostwa Świata, które odbyły się między 16, a 26 września w Vancouver w Kanadzie. Wysoka ósma pozycja w światowym rankingu nie pozostawia wątpliwości, co do dynamiki rozwoju tej dyscypliny w Polsce. Kolejnym z wielu sukcesów Polskiej Kadry RnW jest zajęcie pierwszego miejsca na największym i najbardziej prestiżowym turnieju Rugby na Wózkach w Europie - Bernd Best, który odbył się na przełomie marca i kwietnia 2012 w Kolonii.

Historia Rugby na Wózkach w Niemczech

Rugby na Wózkach jest grą zespołową, która w szczególności została stworzona dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, mające również niepełnosprawne ręce i dłonie. Klasyczny przypadek to tetraplegik (paraliż od kręgosłupa szyjnego). Kanadyjski profesor architektury Ben Harnish i dwóch sportowców poruszających się na wózku - Duncan Campbell i Garry Terwin – stworzyli pierwszą formę tej gry w Winnipeg. Ze względu na stosunkowo wysoki poziom agresji w kontakcie poprzez wózek, gra początkowo została nazwana Murderball. Już w 1979 r. Winnipeg rozgrywał pierwsze Międzynarodowe Mistrzostwa przeciwko Marshall. W 1981r. powstała pierwsza drużyna Rugby na Wózkach, "North Dakota Wallbangers", w USA.

Jesienią w 1992 r. dyrektor szkolenia DRS „Deutscher Rollstuhlsport Verband” Dr Horst Strohkendl, zaprosił angielski zespół Reprezentacji Narodowej, aby przedstawić tę dziedzinę sportu zainteresowanym instruktorom. Już w maju następnego roku było tak wielu miłośników, że na posiedzeniu członków DRS, został stworzony nowy dział. Następne lata upłynęły w wielu częściach Niemiec pod znakiem odbudowy i idei tego sportu. Praca ta jednak się opłacała, ponieważ w maju 1995r. odbyły się pierwsze krajowe mistrzostwa. Cztery zespoły Niemieckie (Heidelberg, Mainz, Karlsruhe, Wildbad) walczyły o ten tytuł.


W 1993 r. podczas gier światowych spotkało się siedem krajów w Stoke-Mandeville i założyli IWRF „International Wheelchair Rugby Federation”. Wyraźny cel tej organizacji to promocja sportu i organizacja turnieju co 2 lata. Mistrzostwa Europy odbywają się co 2 lata na przemian z Mistrzostwami Świata i Igrzyskami Paraolimpijskimi, które odbywają się co 4 lata. W 2000 r., Rugby na Wózkach po raz pierwszy zostało dyscypliną Paraolimpijską.

Dziś w Niemczech Rugby na Wózkach jest grane przez ponad 30 zespołów z 24 klubów. W zależności od ich wyników rozgrywki odbywają się w 4 ligach. Jest Championsleague, liga międzynarodowa, w której oprócz trzech zespołów niemieckich uczestniczy aż do pięciu zespołów z Europy. Ligi krajowe zbudowane są z 1 Bundesliga, 2 Bundesliga i Regionalliga wschód, zachód i południe.